Wie betaalt de regenboog?

Er staat een foto in mijn tijdlijn die ik inmiddels uit mijn hoofd ken. Een wethouder, een kwast, een half geschilderd zebrapad. De verf is nog nat, de fotograaf staat al klaar, en tegen de tijd dat het persbericht de deur uit is, is de regenboog droog.

Ik ben niet tegen die zebrapaden. Ze doen iets. Een kind dat er elke ochtend overheen fietst leert dat de gemeente ergens voor staat, en dat is meer dan de meeste gemeenten in de twintig jaar daarvoor lieten blijken. Maar een zebrapad is een uitspraak. Beleid is iets anders, en het verschil zit in de begroting.

Eenmalig tegenover structureel

Verf is eenmalig. Eenmalig geld is het makkelijkste geld dat er bestaat: het past in een restpost, het hoeft niet door de kadernota, en niemand hoeft er volgend jaar opnieuw ja tegen te zeggen. Voorlichting op scholen is structureel. Structureel geld betekent een mens, en een mens betekent een regel in de begroting die elk voorjaar opnieuw moet zien te overleven.

Een zebrapad is af op de dag dat de verf droog is. Voorlichting is nooit af.

Dus vraag ik het maar gewoon, elke keer weer, en ik raad u aan hetzelfde te doen bij uw eigen gemeente. Niet: bent u vóór de regenboog. Daar is iedereen vóór. Maar: welk bedrag, op welke regel, voor hoeveel jaar, en wie voert het uit.

Wat er dan gebeurt is leerzaam. Je krijgt geen nee. Je krijgt een verwijzing naar het coalitieakkoord, waarin staat dat de gemeente inclusief is. Je krijgt een link naar een subsidieregeling die twee jaar geleden is opgegaan in een bredere regeling. En als je doorvraagt krijg je een ambtenaar aan de lijn die het eerlijk zegt: er is geen aparte post meer, het zit in het brede sociaal domein, en in het brede sociaal domein zit ook de jeugdzorg.

Daar houdt het gesprek dan op, want tegen de jeugdzorg kun je niet pleiten. Zo verdwijnt beleid in Nederland. Niet met een besluit, maar met een samenvoeging.

Het vreemde is dat er niemand liegt. De wethouder meent het. De ambtenaar meent het. Het geld is alleen ergens onderweg opgelost in een grotere pot, en pas als je het bedrag opvraagt merk je dat die pot vooral bestaat uit andere bedragen die ook al ergens in zijn opgelost.

Schilder dat zebrapad. Maar hang de factuur ernaast. Dan zien we allemaal wat het kost om ergens voor te staan — en wat het kost om er iets aan te doen.