Gay Column | TRANSGENDERISME: EEN GIFTIGE IDEOLOGIE - deel 2

Columnist Nicky Bentfort windt zich op over de agressie van een deel van de transgenderbeweging en verrast ons met een 'long read', een opiniestuk in meerdere delen. Vandaag deel 2.

VERNIEUWING TRANSGENDERWET ALS LOBBY-PROJECT VAN GEWELDDADIGE PSYCHOPATEN

Biologische feiten zijn passé

Er is een trend in onze LGBTIQCAPGNGFNBA+-community: we houden niet meer van waarheid, maar van alles wat nep, kunstmatig en plastic is. Deze populatie prefereert te leven in een schijnwerkelijkheid en eist van instituten als journalistiek, medici en wetgevers bevestiging. Een particuliere schijnwereld van kwaakaardig egalitarisme die geen kritische beschouwing velen kan. Kritisch nadenken wordt beschouwd als verdacht, als verraad, als afvalligheid.

GaySite is het enige Nederlandstalige homomagazine dat er op staat dat biologische sekse relevantie houdt. Journalistiek is méér dan alleen entertainment ter bevrediging van behoeften van het lezerspubliek. Journalisten behoren ook zaken te benoemen die mensen niet willen horen. Journalisten hebben niet tot taak narcistische behoeften te bevredigen. De pers pers heeft de plicht ook tegen de haren in te strijken. Het verkrachten van taal is een veel voorkomende strategie bij narcistische persoonlijkheden en in dictatoriale regiems- iets waartegen juist journalisten zich behoren te verzetten.

De LGBTIQCAPGNGFNBA+-beweging is afgegleden tot een instituut dat paradeert als de naakte keizer, die bewondering eist voor zijn prachtige gewaad. We willen niets meer leren, want we zijn ervan overtuigd dat we alle kennis al in ons hebben. Het motto is: fake it till you make it . Daarmee vormen we een gemakkelijke prooi voor de extremistische translobby.

Kennis staat ons tegen, want kennis daagt onze grandiositeit uit; alsof onze mening niet goed genoeg zou zijn om door te kunnen gaan voor feit. Elke kanttekening voelt als afwijzing van wie we denken te zijn. Met kritiek kunnen we totaal niet omgaan.

Feiten zijn immers ook maar een mening. We zijn allemaal gelijk, altijd en in alles. Wat nou statusverschil tussen leek en specialist, tussen zelfverklaarde 'gender coach' en medicus! Als ik zeg dat ik een man/vrouw ben, dan ís dat zo, wat ook een arts daarover beweert. De feiten waar biologen het over hebben zijn heus niet belangrijker dan mijn individuele beleving. Mijn meningen zijn niets minder waard dan wetenschappelijke feiten; integendeel, mijn feiten zijn authentiek, heel uniek en méér waard.

Professioneel slachtofferschap loont

Slachtoffers verenigen zich, emancipatiebewegingen ontstaan, en die zijn kwetsbaar voor organisatie-rot. De rot begint aan de kop, aan de top. De kwade invloed van narcisten en psychopaten, die aangetrokken worden door slachtofferbewegingen, doet zich gelden.

Hun zieke geest steekt anderen aan die zich ook uniek willen voelen, die ook als zeer bijzonder gezien wensen te worden, als exponenten van de meest unieke identiteiten. Dat brengt namelijk allerlei voordeel met zich mee: bijzondere rechten, privileges, aandacht, bewondering, middelen, geld, veel geld, fondsen en budgetten moeten toegekend worden, speciale wetgeving, een status aparte boven het gewone cis-volk, een constante stroom van media-aandacht, een veelheid aan diensten moet verleend worden, zelfs seks wordt opgeëist. In toenemende mate en met toenemende agressie.

Professioneel slachtofferschap loont. Alleen: we kunnen dit als samenleving niet langer volhouden. Zich emanciperende minderheden zijn de voormalige onderdrukkers aan het imiteren en zijn inmiddels zelf onderdrukkers geworden. Er vallen slachtoffers.

Begin mei dit jaar dienden de ministers Dekker (Rechtsbescherming) en Van Engelshoven (Emancipatie) de wetswijziging 'Vereenvoudiging Transgenderwet' in bij de Tweede Kamer. In het voorstel wordt de zogeheten deskundigenverklaring geschrapt, waardoor de diagnose genderdysforie niet meer door een gespecialiseerd arts of psycholoog hoeft te worden vastgesteld. De leeftijdsgrens wordt afgeschaft. Voor kinderen jonger dan zestien jaar wordt het mogelijk gemaakt de geslachtsregistratie te wijzigen.

Volgende week wordt het wetsvoorstel in de Tweede Kamer behandeld. Voor het eerst in de geschiedenis van de moderne geneeskunde in Nederland zal toetsing van een medische aandoening door een medicus geen vereiste meer zijn voordat met medische behandeling wordt gestart. Medische interventies kunnen voortaan worden afgedwongen op grond van 'zelfidentificatie'. Via de wetswijziging wordt 'affirmatieve' zorg geëist, ter vervanging van professionele diagnose. Alles geheel in lijn met de postmoderne transgenderideologie, die het wezenlijk biologisch onderscheid tussen man en vrouw ontkent.

Zelfidentificatie is een eufemisme voor leken-diagnostiek. Affirmatieve zorg is een eufemisme dat gebruikt wordt om een lekenbehandelplan verplicht te stellen binnen de professionele medische zorg.

De aloude eed van Hippocrates, volgens welke artsen zich verplichten zich te houden aan een eeuwenoude beroepsethiek, wordt door introductie van de nieuwe wetgeving terzijde geschoven. Deze in de medische wereld voorheen zo heilige belofte ziet toe op onder meer het correct informeren van patiënten volgens objectief verifieerbaar wetenschappelijk inzicht. Op het afzien van chirurgische en farmaceutische interventies in gezonde lichamen. En waakt tegen het overschrijden van grenzen van wat medisch mogelijk is.

De gevolgen van het wetsvoorstel zijn vergaand. Medici zullen worden verplicht mee te werken aan behandelingen die ingaan tegen hun beroepseed. Verbetering van de zorg voor mensen met genderdysforie, bijvoorbeeld het loslaten van de verouderde Dutch Approach (zie: https://www.gaysite.nl/actueel/2022/08/medische-zorg-in-gevaar-door-aanstaande-wijziging-transgenderwet) en het introduceren van een meer accurate medische benadering van genderdysforie, wordt onmogelijk gemaakt door de voorgestelde wetsverandering. Minderjarigen die door de hype rond genderdysforie zijn aangestoken, kunnen niet meer tegen zichzelf in bescherming worden genomen.

Het wordt zelfs mogelijk voor psychisch gestoorde ouders om hun kroost in sekse-transitie te laten gaan op jonge leeftijd, bijvoorbeeld omdat zij een kind van het andere geslacht wensen te hebben, of vanuit de psychiatrische aandoening die bekend staat als Münchhausen-by-proxy . (Critici van de wetswijziging noemen dit, met wrange spot, Transhausen-by-proxy .)

Als de wetswijziging doorgang vindt, wordt het voor iedereen mogelijk om op papier van geslacht te wisselen, officieel gedocumenteerd in geboortebewijs en paspoort. Wie er zin in heeft of voordeel uit wil halen, kan zich op het stadhuis vervoegen en naar believen van geslacht wisselen, van man naar vrouw en terug naar man, of vice versa.

Bezwaren tegen het wetsvoorstel worden niet alleen gehoord in de medische sector, maar klinken tevens op uit het werkveld van statistici en onderzoekers. Verontrusting schalt uit de vrouwenbeweging en vanuit bezorgde homoseksuelen.

Ook vanuit de hoek van transseksuelen klinkt bezwaar: zij zijn alles behalve gebaat bij het transgender-extremisme. De hype rond transgenderisme schaadt juist de belangen van de kleine groep mensen bij wie genderdysforie aantoonbaar, ontegenzeggelijk en in hevige mate aanwezig is en voor wie sociale en soms ook ingrijpende medische transitie daadwerkelijk heilzaam kan zijn. Zij zijn echte slachtoffers van genderdysforie en echte slachtoffers hebben juist níet de neiging een luide stem te laten horen. Het zijn de nep-genderdysforen die met megafoons van zich laten horen.

Dat er verschillend wordt gedacht over het wetsvoorstel kan niet iedereen verkroppen. Het simpele feit dat mensen een andere, goed beargumenteerde visie hebben op transseksualiteit wordt door verbeten trans-activisten ervaren als een narcistische krenking - en zij reageren furieus.

Diverse goed onderbouwde wetenschappelijke onderzoeken onder een representatieve populatie laten zien laat zien dat ongeveer 1 op de 2000 à 5000 mensen aan een ernstige vorm van genderdysforie leidt en daarmee valt onder de definitie van 'transgender'. In één generatie echter is de prevalentie van genderdysforie vertwintigvoudigd, volgens cijfers van de transgenderlobby. Daar klopt iets niet.

Op basisscholen worden kinderen sinds enkele jaren geconfronteerd met transgenderpropaganda in de vorm van lesmaterialen. Van jongs af aan wordt aan onze kleintjes wijsgemaakt dat er geen relevante biologische verschillen bestaan tussen mannen en vrouwen. Op social media wordt de jeugd gemarineerd in een cultuur waarin het stoer is om 'queer' te zijn, 'genderbender', 'drag', 'non-binair' - alles wat niet 'cis-gender' is.

Wanneer kinderen in de puberteit lichamelijke veranderingen doormaken, krijgen zij niet meer te horen dat dit bij de normale ontwikkeling behoort, allemaal goed gaat komen en dat ze zullen opgroeien tot gezonde mannen en vrouwen. Zij krijgen daarentegen bevestiging ('affirmatie' in het transjargon) dat het heél wel mogelijk is, dat er iets níet goed gaat, dat hun lichaam 'verkeerd' kan zijn. En omdat ze 'in een verkeerd lichaam zitten' (ook weer bizar, irrationeel transjargon) zij op zoek moeten naar hun 'genderidentiteit' (een fantasiewoord uit de queer ideologie) en dat hun lichaam aan om het even welke genderidentiteit aangepast kan worden.

Gendergekte wordt door gevestigde instituten op het gebied van seksualiteit als COC en de Rutgers Stichting - die overal in het land seksuele voorlichting geven, geheel gefinancierd van belastinggeld - opgedrongen aan peuters en kleuters, onder het mom van 'wetenschappelijk verantwoord'.

Ook de medische wereld ziet er goed belegd brood in om de onwetenschappelijke en irrationele genderbegrippen over te nemen en te voldoen aan de absurde eisen van de genderradicalen. (Daarover meer in het volgende deel van deze longread .) Vrijwel de hele Nederlandse academische wereld is te laf en te corrupt om er ook maar iets tegenin te brengen.

Minderjarigen behoren tegen zichzelf in bescherming te worden genomen. De gendermaffia is echter machtig en alomtegenwoordig. Deze perverse lobbygroep bestaat niet alleen uit militante activisten, maar inmiddels ook uit politici, psychologen, psychiaters en farmaceuten. Ook alle medewerkers van genderklinieken kunnen we ertoe rekenen: de chirurgen, anesthesisten en verplegend personeel, die meegaan in kwaadaardig genderextremisme.

Medici en politici fungeren als usefull idiots die er niet voor terugschrikken kinderen slachtoffer te laten worden van de transidioterie. Kinderen die in een verantwoorde omgeving zouden opgroeien tot normale flikkers en potten, lopen in toenemende mate risico om in transitie te gaan, teneinde hun sekse te inverteren, hun geaardheid te inverteren. Met alle fysieke en psychische schade die dat meebrengt. Vele kinderen zal hun puberteit worden ontnomen. Velen zullen voor het leven zwaar beschadigd raken, psychisch en fysiek.

Maatschappelijk debat in sfeer van boycot, dreiging en geweld

Het onderwerp ligt erg gevoelig. Sinds het wetvoorstel vier maanden geleden publiek gemaakt werd, bleef debat lange tijd uit. In de media was het opvallend stil. Pas nadat er door verschillende inderhaast opgericht verenigingen van mensen met grote zorgen hierover aan de bel werd getrokken, via sociale mediakanalen en particulier bekostigde advertentiecampagnes, begon eindelijk wat aandacht te komen voor deze zaak. Ook hielp mee dat de Tweede Kamerleden Pieter Omtzicht en Nicki Verweij half augustus middels schriftelijke vragen aan het kabinet de aandacht vestigden op de omstreden wetswijziging.

Het debat is verstoord geraakt door de kwaadaardige krachten die de boventoon voeren in de transbeweging. De berichtgeving in de media blijft terughoudend en grotendeels eenzijdig en partijdig, ten faveure van transextremisme. Vrijwel altijd wordt een verkeerde voorstelling van zaken gegeven. Mensen met zorgen over de wetswijziging worden gekenschetst als 'transfoob', reactionair en extreem rechts. Op de argumenten van mensen die het beste voorhebben met kinderen en met volwassenen die lijden aan genderdysforie maar gegronde bezwaren uiten tegen de wetswijziging, wordt in de media niet serieus ingegaan. Men staat er niet voor open, en bang om een geluid te laten horen dat ingaat tegen de trans-ideologische trend.

Zelfs het respectabele conservatieve Elsevier Magazine blijkt de weg kwijt te zijn en de biologische realiteit van man en vrouw te ontkennen. In een recent nummer weidt Elsevier bij monde van Bram Hahn, redacteur 'Kennis & Cultuur', een zeer kort artikel aan de transgenderwetgeving en haalt daarin de termen 'biologisch geslacht' en 'gender' door elkaar. Een schoolvoorbeeld van taalmanipulatie.

Ik denk niet dat hij het bewust doen, maar constateer dat hij, door de termen door elkaar te gebruiken, bijdraagt aan verwarring. Hahn schrijft: 'Bovenal vinden critici dat geslacht een biologische realiteit is, niet iets dat je op basis van gevoel met een pennenstreek verandert. Over dat laatste valt te twisten.' Over de biologische realiteit van de dichotomie tussen de geslachten man en vrouw valt natuurlijk juist níet te twisten. Zo zie je dat zelfs een blad als Elsevier zich - al dan niet bewust - voor het karretje van de taal manipulerende transgenderideologen laat spannen.

Ik kan het Elsevier in 1 zin uitleggen: iedereen ter wereld, zonder uitzondering, is geboren uit een biologische moeder en een biologische vader. (Duidelijk, Arendo Joustra?)

Twitter mobs van militante transactivisten richten zich op Twitteraccounts die zich kritisch uitspreken over de door genderideologie gedreven sociale en medische transitie van (jonge) mensen. Massaal worden klachten ingediend, waarna Twitter zich gedwongen voelt accounts van critici op te schorten.

Censuur vind ook plaats door vernieling, intimidatie en bedreiging. Posters bij abri's, gefinancierd met particuliere donaties door de vereniging Gendertwijfel, die waarschuwt tegen de op handen zijnde wetswijziging, werden massaal vernield en beklad met teksten als 'Fuck TERFS.' Het scheldwoord 'TERF' gaat vaak gepaard met bedreigingen van verkrachting en geweld. Inmiddels zijn meerdere vrouwen aangevallen door 'trans vrouwen', met als rechtvaardiging dat de vrouwen in kwestie 'TERFS' waren en het daarom verdienden.

Een opkomende, antidemocratische vorm van censuur betreft cancel culture , het steeds wijder verbreide verschijnsel om mensen met een andere mening te boycotten. De politieke socialistische jongerenorganisatie ROOD, tot vorig jaar verbonden aan de Socialistische Partij (SP), liet bij monde van Jules Geiger (20) weten het vernielen van de posters goed te keuren. Het bedrijf dat de buitenreclame verzorgt, JCDecaux, werd bedolven onder bezwaren tegen de postercampagne besloot de posters niet meer te tonen. Pas na dreiging met een kort geding door de vereniging Gendertwijfel, die de campagne had betaald, keerden de poster terug.

Cancel culture heeft ook postgevat bij LHBTIQ+-clubs. Zo is de club True Colors Nunspeet een campagne begonnen om een lokale huisarts, de heer Terpstra, die tevens gemeentearts is, uit functie te zetten. Jet Waterman (21) van True Colors laat weten dat de motivatie hiervoor is, dat de arts kenbaar heeft gemaakt niet achter de aanstaande wijziging van de Transgenderwet te staan. Zij hebben het gezondheidscentrum waar de huisarts werkt aangeschreven, alsmede het Nederlands Huisartsen Genootschap, lokale politieke fracties en het gemeentebestuur van Nunspeet, met de bedoeling dat de heer Terpstra wordt ontslagen omwille van het uiten van zijn mening.

Gelukkig is er een tegenbeweging zichtbaar onder vasthoudende, serieuze academici en medici. Professionals die zich keren tegen kinderlijke fantasieën rond gender. Die nog - heel ouderwets - aan reality testing doen. Die zich niet laten intimideren door de onvolwassen kleuters die driftig volhouden dat er een magische wereld bestaat waarin zij de baas zijn en die zij, geheel naar hun nukken, kunnen boetseren.

Volgend deel: Stille trans-oorlog in de medische wereld